Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Πού πήγαν τα Χριστούγεννα ;

Κάτι φοβερό έγινε στη Γη!

Το πιστεύετε ; Χάθηκαν τα Χριστούγεννα από όλη τη Γη!!!!

Όλοι οι άνθρωποι ήταν λυπημένοι ! Τα παιδιά είχαν στενοχωρηθεί γιατί χάθηκε και ο Άι Βασίλης και δεν θα είχαν δώρα!

Εγώ ήμουν ο μοναδικός άνθρωπος  που ήξερα πού ήταν τα Χριστούγεννα!

'Ένα βράδυ που δεν κοιμόμουν ,είδα όλα τα χριστουγεννιάτικα δέντρα ,τα στολίδια ,τα φωτάκια και τον Άι Βασίλη να πετούν μακριά ,προς το διάστημα!

Το είπα στη ΝΑΣΑ και αποφάσισαν να με στείλουν στο διάστημα ,να βρω και να φέρω πίσω τα Χριστούγεννα!

Έτσι λοιπόν ,ξεκίνησα με το διαστημόπλοιο το ταξίδι μου στο διάστημα!




Ταξίδευα για μήνες χωρίς να βρίσκω τίποτα!

Ξαφνικά ,ενω είχα απογοητευτεί πως δε θα τα βρω ποτέ , συνάντησα μια Μαύρη τρύπα . Είχε τόση μεγάλη βαρύτητα ,που με ρούφηξε μέσα της!

Φοβήθηκα πως δεν θα επέστρεφα ξανά στη Γη!

Και εκεί που νόμιζα πως θα πεθάνω ,βλέπω μπροστά μου έναν γιγάντιο κομήτη ,σε σχήμα χριστουγεννιάτικου δέντρου και πάνω του είδα όλα αυτά που είχαν χαθεί απο τη Γη !

Προσγειώθηκα σε ένα κλαδί του και βγήκα από το διαστημόπλοιο!

Με καλωσόρισε ο Άι Βασίλης ,αλλά και όλα τα χριστουγεννιάτικα στολίδια που εδώ ήταν ζωντανά και μιλούσαν!
Έπαθα σοκ !
Μου είπαν όλοι να μην φοβάμαι κι εγώ ηρέμησα!

Τότε  μου είπαν πως έφυγαν από τη Γη γιατί είχαν βαρεθεί επειδή οι άνθρωποι μόνο στόλιζαν αλλά δεν έδιναν σημασία στα Χριστούγεννα!

Δηλαδή δεν αγαπούσαν πια ο ένας τον άλλον ,δεν βοηθούσαν ο ένας τον άλλον , τα παιδιά που έπαιρναν πολλά δώρα δεν χάριζαν τίποτα σε φτωχά παιδιά , αναγκάζουν φτωχά παιδιά να δουλεύουν,
πολεμούν μεταξύ τους ,σκοτώνουν ο ένας τον άλλον ,γι 'αυτό τα Χριστούγεννα δεν θέλουν να ξαναγυρίσουν!

Εγώ τους είπα πως οι άνθρωποι κατάλαβαν το λάθος τους και υπόσχονται να μην ξανακάνουν τέτοια πράγματα . Πριν φύγω μου είπαν πως δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τα Χριστούγεννα!
Όλα τα στολίδια με πίστεψαν ,μόνο ο Κακούλης ,ένα στολίδι - τύμπανο τους έλεγε να μην με πιστέψουν!

Ο Άι Βασίλης όμως που με γνώριζε ,ήξερε πως λέω αλήθεια και για να γλιτώσει την γκρίνια του Κακούλη τον δωροδόκησε με πολλά δώρα γιατί και τα υπόλοιπα στολίδια και δέντρα ,μαζί με τον Άι Βασίλη κατάλαβαν πως ούτε κι αυτοί μπορούσαν να ζήσουν μακριά από τους ανθρώπους!

Έτσι όλοι μαζί επιστρέψαμε στη Γη!
 Οι άνθρωποι χάρηκαν πολύ και περάσαμε τα καλύτερα Χριστούγεννα!

Ψάξτε καλά τα στολίδια σας ,μπορεί να βρείτε κάποιο να σας μιλάει!


ΥΓ Η ανάρτηση είναι έμπνευση από την κ. Αριστέα εδώ!

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Παίζω κι εγω!

Είναι Κυριακή απόγευμα ,κάθομαι με τη μαμά μου στο δωμάτιό της και συζητάμε! Βαριέμαι λίγο και η μαμά μού προτείνει να παίξω ένα παιχνίδι με ερωτήσεις που παίζουν στα μπλογκς! Δέχτηκα και αρχίζω:










►Ακολουθείς κάποια συγκεκριμένη "τελετουργία" όταν γράφεις στο blog? 
Κάθεσαι, δηλαδή, κάπου συγκεκριμένα, 
έχεις κανένα ποτηράκι κρασί δίπλα σου ή όπου σε βρει η έμπνευση?


Συνήθως γράφω ,μάλλον εγω μιλάω και η μαμά τα γραφει ,από το κρεβάτι της.


►Που θα ήθελες να είσαι σε 5 χρόνια από τώρα?



Θα ήθελα να είμαι στη Γερμανία ,γιατί είναι η πιο πλούσια χώρα ,έχει ωραίες νεροτσουλήθρες και θέλω να συναντησω έναν παικτη ποδοσφαίρου τον Ρόμπεν που παιζει στη Μπάγερν Μονάχου!




►Εάν μπορούσες για μία μέρα να έχεις μία υπερδύναμη, 

ποια θα διάλεγες και τι θα έκανες με αυτή?

θα ήθελα να ήμουν ένας σούπερ κακός ,να πετάω και να εξαφανίσω όλον τον κόσμο ,για να κάνω ό,τι θα ήθελα μετά π.χ να πίνω μπύρες ,να πάρω όλα τα παιχνίδια του κόσμου κ.τ.λ


►Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή μέσα στην μέρα σου?


η καλύτερη στιγμή της μέρας μου ,είναι όταν κοιμάμαι και η χειρότερη όταν με ξυπνάνε!




►Σε ποια μέρη σου αρέσει να συχνάζεις?




σε γήπεδα ,σε στάδιο και στο χωριό μου!                                                                                     


►Τι είναι αυτό που αγαπάς στον χώρο του blog?



μου αρέσει να με διαβαζουν πολλοί!                                                                                                 

►Ποιο είναι το φαγητό που σου αρέσει να μαγειρεύεις όταν καλείς φίλους?


δεν μαγειρεύω ,αλλά μου αρεσει να τρωω την πίτσα της μαμάς μου και τα φρέσκα φασολάκια!



►Τι έχεις πάντα μαζί σου στην τσάντα σου?

την κασετίνα ,τα βιβλία μου ,νερό και φαγητο!

►Σου χαρίζουν μια χρονομηχανή. Σε ποια χρονική περίοδο

θα επέστρεφες έστω για λίγο και γιατί;


θα πήγαινα στην εποχή των δεινοσαύρων,γιατί μου αρέσουν πολύ!



►Θα ήθελες να είχες γεννηθεί άντρας;


Είμαι άντρας και θα ήθελα να είμαι πάντα άντρας και να με λένε Νικολέτα!


►Τι μυρωδιά έχει το πάθος;

μυρωδιά πάθους φυσικά!


►Εσύ και τα κοινωνικά δίκτυα....


μου αρεσει να βλέπω βιντεάκια στο Youtube



►Ποια ηρωίδα βιβλίου θα ήθελες να είσαι;      


Η Τίνκερμπελ!




Και ακολουθούν οι δικές μου ερωτήσεις που μπορεί να απαντήσει όποιος θέλει:


1)  Σε ποια ταινία θα ήθελες να παίζεις ;


2)Ποιος ποδοσφαιριστής θα ήθελες να είσαι;


3)   Αν ήσουν έπιπλο θα βαριόσουν τη ζωή σου;


4) τι όνειρα σου αρέσει να βλέπεις;






















Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Διακοπές του Πάσχα

6/4/15

Χτες η νονά του Νικόλα ,του έφερε λαμπάδα με πυξίδα!
Εμένα η νονά μου ,δεν έχει έρθει ακόμα και ανυπομονώ !
 Μόλις ειδα την πυξίδα ζήλεψα και θέλω κι εγω.

Παρακαλάω τη μαμά μου ,να μου πάρει κι εμένα και είπε πως δεν ειναι σίγουρη αν θα παει ή αν θα βρει πυξιδα. Αν θα παει ,εξαρτάται απο τη συμπεριφορά μου κι εγω προσπαθω να ειμαι καλό παιδί ,ήσυχο και της λέω συνεχεια πως την αγαπώ περισσότερο από όλους!

Τωρα που δεν εχουμε σχολείο περνάω τέλεια! Η δασκάλα μας μάς έβαζε πολλές εργασίες και βαριόμουν να διαβαζω ,ειδικά με το γράψιμο.

Τα απογευματα παίζω έξω αλλά αρρωστησα και δε βλέπω να με αφηνει η μαμά να ξαναβγώ.
Το πρωί διαβάζω την Οδύσσεια ,γι αυτό η μαμά μού είπε πως αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος να μου αγοράσει μια πυξίδα.

Αν δεν μου παρει η μαμά πυξίδα ,θα μου δείξει ο μπαμπάς πως να φτιαξω μόνος μου απο το ίντερνετ ,αλλά εγω θέλω να ειναι με ατσάλι και μεγεθυντικό φακό ,όπως του αδερφού μου κι αυτά  δεν μπορουμε να τα φτιάξουμε μόνοι μας.

...............................................................................................
7 / 4 /15

τελικά δεν πήρα πυξίδα ,γιατί ήθελα κι ένα ρολόι και προτίμησα αυτό.
Πήγα με τη μαμά και διάλεξα αυτό :







τρελάθηκα όταν το είδα!!!!Από τη στιγμή που το πήρα το κοιτάω συνεχεια . Ακόμα και στο δρόμο ,που γυρνούσαμε ,εγω κοιτουσα το ρολόι και η μαμά μου είπε πως θα μου κρατά το άλλο χέρι μην πέσω!

Στενοχωριέμαι μόνο που η μαμά δεν με αφήνει να το φοράω στο σχολείο,αλλά μέχρι να αρχίσουν τα σχολεία εγω θα την έχω πείσει.


Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

'' Ο καινούριος συμμαθητής''

3/ 3 / 2015

εργασία του σχολείου με τις λέξεις:  μίσος , ζηλιάρης , θυμός , ευχαρίστηση , μοναξιά , λύπη , χαρά, ενθουσιασμός , ευτυχία ,αγάπη.

(φτιαχνουμε δική μας ιστορια ,με δικό μας τίτλο)
................................................................................................................................................
 Μια μέρα στο σχολείο ήρθε ένας καινούριος μαθητής . Το όνομά του ήταν Μίσος.

Καθώς περνούσαν οι μέρες τον γνωρίζαμε όλο και πιο καλά.

Ήταν ζηλιάρης , δεν τον έκανε κανείς παρέα και θύμωνε.

Χτυπούσε  τα παιδιά και αυτά τον φοβόντουσαν ,αλλά ο Μίσος ένιωθε ευχαρίστηση με αυτό .

Σιγά σιγά όμως ένιωθε μοναξιά , λύπη και αποφάσισε να μη συνεχίσει να τα χτυπά.

Έτσι τα παιδιά τον συγχώρεσαν και τον έκαναν φίλο τους.

Τώρα ο Μίσος ένιωθε χαρά , ενθουσιασμό ,ευτυχία ,γιατί κατάλαβε τι σημαίνει αγάπη!

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Το πάρτι των λέξεων


Εργασία του σχολείου που έπρεπε να χρησιμοποιήσω τις λέξεις :πρόσκληση, κάρτα ,ώρα , αίθουσα ,θέατρο ,ελατήριο , μπαίνω ,αποκριάτικος , βγαίνω, γενέθλια,παγκόσμιος,ευχή.( την έγραψα στις 11 /02 / 15)
.......................................................................................................
Κάποτε ήταν κάποιες λέξεις : η '' πρόσκληση'' , η ''κάρτα'' , 
η ''ώρα '' , η ''αίθουσα'' , το ''θέατρο'' ,το ''ελατήριο'' ,
το ''μπαίνω '' , το ''αποκριάτικος '' και το ''βγαίνω''.

Αυτές οι λέξεις συναντήθηκαν στα γενέθλια της λέξης ''παγκόσμιος'' . Εκεί το ''βγαίνω'' πήγε και ρώτησε τον ''παγκόσμιος'' πώς διάλεξε αυτά τα γράμματα για το όνομά του!
Ο ''παγκόσμιος '' του απάντησε πως επειδή πήρε μέρος σε αγώνες και νίκησε όλες τις λέξεις του κόσμου ,στο τρέξιμο ,ονομάστηκε ''παγκόσμιος''
Τότε το ''βγαίνω'' έκανε μια ευχή για τον εαυτό του , να βγει και αυτός σε κάτι πρώτος!
Η ώρα πέρασε ευχάριστα σε αυτά τα γενέθλια και οι λέξεις έδωσαν ραντεβού για την επόμενη συνάντησή τους.

Μια παράξενη χώρα

( εργασία του σχολείου που έγραψα στις 18/12/14....έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε τις λέξεις :
κορφή ,έλκηθρο , χρυσό , γιρλάντα , κορδέλα , κάρβουνο , κορμός , σπουργίτης, φούρνος, βροχή ,θησαυρός - ο τίτλος είναι δικός μου)

Κάπου μακριά ,σε μια χώρα που την έλεγαν Λέοπα ,ζούσε ένα ζωντανό βουνό.
Δεν ήταν όπως τα άλλα βουνά με ύψος χίλια εννιακόσια ενενήντα εννιά εκατοστά. Ήταν το πιο μικρό βουνό με ύψος ένα μέτρο και τριάντα εκατοστά!
Τα υπόλοιπα δέντρα γελούσαν με το ύψος του και το κορόιδευαν. Όμως αυτό το βουνό είχε κάτι ξεχωριστό. Να περπατάει . Ήταν λίγο σκανταλιάρης και σκέφτηκε να αρπαξει το θησαυρό του αρχηγού των βουνών , του Κράκερ.
Ανέβηκε λοιπόν στην κορφή του Κράκερ και άρπαξε  ένα έλκηθρο , ένα χρυσό διαμάντι ,μια γιρλάντα και μια ασημένια κορδέλα.

Ο Κράκερ τον κατάλαβε  ,κουνήθηκε και έριξε το βουναλάκι κάτω.  Έτσι ο Κράκερ έσωσε τον θησαυρό του , που ήταν κάρβουνο ,ένας κορμός ,ένας σπουργίτης και ένας φούρνος.

Ο Κράκερ ήταν ο πιο δυνατός από όλα τα βουνά και απείλησε το βουναλάκι πως αν τον ξαναπλησίαζε θα τον έλιωνε.

Για να δούμε όμως θα είναι ο πιο δυνατός σε λίγο;

Μια μέρα λοιπόν, με βροχή  , ένας κομήτης θα έπεφτε πάνω στον Κράκερ. Όμως το βουναλάκι ,πέταξε και με μια κλωτσιά έδιωξε τον κομήτη πάλι στο διάστημα.
Όταν τον έσωσε ο Κράκερ τον ευχαρίστησε και του ζήτησε να γίνουν φίλοι και να μοιράζονται το θησαυρό του!
Το βουναλάκι δέχτηκε και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Τι συγκινητικό τέλος!
Είδατε τι γίνεται στη χώρα Λέοπα! ! !

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

Το μαγικό εργαστήρι

Η φίλη της μαμάς μου ,η κ. Αριστέα ,μας είχε καλέσει με τον αδερφό μου να την επισκεφτούμε στο σπίτι της και να φτιάξουμε κάτι μαζί στο εργαστήριό της.
Ενθουσιάστηκα όταν μου το είπε η μαμά , γιατί δεν είχα δει ποτέ εργαστήριο,ήθελα να δω πώς είναι και τι θα φτιάχναμε. 
Έτσι λοιπόν η μαμά χτες το απόγευμα μας πήγε στο σπίτι της και μας άφησε μόνα μας με την κ. Αριστέα ! Χαιρόμουν ακόμα πιο πολύ που δε θα ήταν η μαμά μαζί να μας προσέχει ,αλλά είχα και άγχος αν θα τα καταφέρω να φτιάξω κάτι ωραίο.

Η κ.Αριστέα στην αρχή μας έδειξε το σπίτι της. Ηταν μεγάλο , ωραίο και της είπα πως θα χαθούμε εδώ. Τελευταία μας έδειξε το εργαστήριο. Είχε πολλά πινέλα , χοντρά ,λεπτά , μικρά ,μεγάλα ,πλατιά και αρκετούς πίνακες και μπογιές.

Ηταν καλή ,ευγενική και ήρεμη μαζί μας! Γελούσε  και έλεγε συνέχεια : '' γουάου! ''

Πρώτα μας έδωσε μαρκαδόρους και μας άφησε να ζωγραφίσουμε ό,τι θέλαμε .
Εγώ ζωγράφισα τον ουρανό ,τον ήλιο ,βουνά και αγωνιστικά αυτοκίνητα .
Όταν είδε τη ζωγραφιά μου είπε : ''γουάου'' και μας είπε να της την εξηγήσουμε. Στη συνέχεια μας ζήτησε να ζωγραφίσουμε τον εαυτό μας και ο Νικόλας όταν είδε τη δική μου είπε πως τρόμαξε ''με αυτόν τον βρικόλακα''

Υστερα μας εφερε να φτιάξουμε ένα ημερολόγιο με ξύλο κοπής.
Μου έδωσε ένα πλατύ πινέλο να το ζωγραφίσω όλο το ξύλο άσπρο και μετά το στεγνώσαμε με πιστολάκι. Από την άλλη πλευρά έκανε το ίδιο ο Νικόλας για να μην λέμε ,όπως είπε η κ. Αριστέα , πως φρόντισε μόνο τον έναν μας και για να μην έχουμε γκρίνιες.

Κολλήσαμε τότε ένα χαρτί με λουλούδια και όταν κόψαμε ότι περίσσευε ,δε φαινόταν πια πως ήταν χαρτί. Μας έδωσε γκλίτερ και με πινέλο βάζαμε πάνω στα λουλούδια ,αλλά προσέχαμε να μη βγει έξω.Κάναμε και σκιές και κολλήσαμε πάλι γκλίτερ γκρι ,που όταν στέγνωσε έγινε μαύρο!

Με ειδική κόλλα κολλήσαμε και το ημερολόγιο και ήταν έτοιμο !

Μας το έδωσε δωράκι!
Μου υποσχέθηκε πως την επόμενη φορά θα έκανα μόνος μου τις σκιές!
Όταν ήρθε η μαμά να μας πάρει της είπα πως ήταν η καλύτερή μου μέρα!

Στο σπίτι η μαμά μάς είπε πως τη ζαλίσαμε λίγο την κ. Αριστέα γιατί όταν φύγαμε  ήπιε αναβράζον , (δεν ξέρω τι είναι αυτό ,κάποιο φαρμακο για πονοκέφαλο μου είπε η μαμά ,αλλά σίγουρα από τον αδερφό μου θα το ήπιε ,εγω ήμουν ήσυχος ....καλά λίγο ήσυχος...)

Ανυπομονώ να ξαναπάω ,αλλά η μαμά λέει πως με αυτήν την ελπίδα να κοιμάμαι!